ดิงทั้งกับสแลค ใครคือราชาตัวจริงในออฟฟิศ

ถ้าจะเปรียบดิงท็อก (DingTalk) เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารคนหนึ่งที่แต่งตัวเรียบร้อย ถือเครื่องสแกนเวลาเข้างานอยู่ในมือ ซลาค (Slack) ก็คงเป็นผู้กำกับฝ่ายสร้างสรรค์ที่เดินเท้าเปล่าขึ้นไปนั่งบนโซฟา จิบกาแฟเย็น ๆ แล้วพูดว่า "มาเบรนสตอร์มกันเถอะ" ทั้งสองเกิดมาพร้อมกับยีนที่สะท้อนความขัดแย้งของวัฒนธรรมการทำงานระหว่างตะวันออกกับตะวันตกอย่างชัดเจน ดิงท็อกเกิดจากระบบนิเวศของอาลีบาบาในหางโจว ตั้งแต่วันแรกก็ถูกฝังภารกิจไว้ว่า "ทำให้เจ้านายหลับสบาย" — พนักงานอยู่ที่ไหน ทำอะไร เข้างานตอนกี่โมง ต้องเห็นได้ชัดทุกอย่าง แนวคิดการออกแบบเน้น "การจัดการนำมาก่อน" เหมือนมีตาฟ้าคอยจับตาดูพนักงานทุกคนอยู่ตลอดเวลา

ขณะที่ซลาค เกิดจากการที่โปรแกรมเมอร์ในซานฟรานซิสโกเบื่อหน่ายอีเมลจนร่วมใจกันปฏิวัติ ชูแนวทาง "ลดการควบคุม เพิ่มการไหลลื่น" ใช้ช่องทาง (channel) แทนสายอีเมล การผสานระบบแทนไฟล์แนบ ใครก็สามารถเปิดห้อง #random มาพูดคุยเรื่องแมวหรือสมาธิได้ มันไม่ติดตามว่าคุณเข้าระบบเมื่อไหร่ ไม่บังคับให้ตอบกลับ และเชื่อมั่นว่าทุกคนคือผู้ใหญ่ที่ขับเคลื่อนตัวเองได้ หนึ่งเหมือนครูฝึกทหาร อีกหนึ่งเหมือนพื้นที่ทำงานร่วมกันแบบเปิด — ไม่ใช่เรื่องถูกผิด แต่คุณเชื่อในแนวทางไหนมากกว่ากัน

การแข่งขันฟีเจอร์เริ่มต้นขึ้น ดิงท็อกกับซลาคดั่งฮีโร่จากคนละโลก: คนหนึ่งคือผู้อำนวยการฝ่ายบริหารแต่งสูท ถือเครื่องลงเวลา ส่วนอีกคนคือแฮกเกอร์เสรีใส่เสื้อคลุม แบกกล่องเครื่องมือ ดิงท็อกมีระบบเช็คชื่ออัจฉริยะที่แม่นยำถึงขนาดจับได้ว่าคุณมาสายแค่ 30 วินาที โดยใช้ AI บันทึกไว้ในระบบ พร้อมด้วยสถานะอ่านแล้ว และข้อความ DING ด่วน ที่ทำให้คำสั่งจากเจ้านายเหมือนปล่อยไซเรนแดง ใครจะกล้าทำเป็นไม่เห็น? ยังไม่นับว่ามันสามารถเชื่อมต่อกับระบบโรงเรียน หน่วยงานราชการ ราวกับว่าทั้งสังคมอยู่ภายใต้การควบคุมของมัน

ซลาคในทางกลับกัน เน้นความเรียบง่ายใน "ศิลปะแห่งการสื่อสาร" การจัดหมวดหมู่ช่องทาง ทำให้การประชุมโครงการเป็นระเบียบ ค้นหาประวัติข้อความ รวดเร็วเหมือน Google ประโยค "ไว้เจอกันทีหลังนะ" เมื่อวานนี้ หนีไปไหนไม่รอด ส่วนมันไม่ตามจับคุณเช็คอิน ไม่บีบให้ตอบ แต่อาศัยการผสานรวมไร้รอยต่อ กับเครื่องมือกว่า 2,600 ตัว เช่น Zoom, Trello, Google Drive ค่อย ๆ สร้างทางด่วนให้กับประสิทธิภาพการทำงานของคุณ หนึ่งจับตาดูว่า "คุณทำงานอยู่ไหม" อีกหนึ่งสนใจแค่ว่า "คุณทำงานสำเร็จหรือไม่" — คุณอยากถูกควบคุม หรืออยากได้พลังอำนาจในการทำงาน?

ถ้าจะพูดว่าดิงท็อกคือ "กล่องข้าวชุดครอบครัว" ที่อาลีบาบาออกแบบไว้ครบครัน ซลาคก็คงเป็นตลาดนัดประชันฝีมือแห่งโลกแอปพลิเคชัน เปิดมาเจอแต่อาลีหยุน, จดหมายดิง, ประชุมด่วนดิง เหมือนกับว่าแม้แต่การดื่มน้ำก็กลัวว่าคุณจะไม่ใช้เครื่องกรองน้ำของอาลี — ปิดตาย แต่ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพเหมือนสายการผลิตทางทหาร อีกฝั่งกลับกางแขนรับทุกคนด้วยคำว่า "ใครอยากมา ก็เชิญ!" ผสานเครื่องมือบุคคลที่สามกว่า 2,600 ตัว จาก Zoom ถึง Asana แทบทุกอย่างที่นึกออก ซลาคสามารถใส่เข้าไปได้ ยืดหยุ่นราวกับดนตรีแจ๊สที่นักพัฒนาซิลิคอนแวลลีย์เล่นแบบอิมโพรไวส์

ธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมอาจชอบดิงท็อกที่ "แกะกล่องออกมาใช้ได้ทันที" ไม่ต้องปวดหัวกับการเชื่อมต่อ แต่สำหรับทีมข้ามชาติที่ต้องผสมผสานเครื่องมือหลายประเทศ? ระบบนิเวศแบบเปิดของซลาคแทบจะเป็นพระเจ้าช่วย ส่วนองค์กรที่ดิจิทัลเต็มตัว หากจมอยู่ในระบบนิเวศอาลีมาโดยตลอด การเปลี่ยนมาใช้ซลาคก็เหมือนผ่าตัดเปลี่ยนสมอง แต่หากคุณต้องการความยืดหยุ่นในการเลือก组合 ชุดรัดรูปของดิงท็อกอาจคับจนหายใจไม่ออก นี่ไม่ใช่เรื่องของฟีเจอร์มากหรือน้อย แต่คือคุณอยากได้มื้ออาหารที่จัดมาให้ หรืออยากเป็นเชฟที่ปรุงเมนูเอง

"คุณอ่านแล้ว แต่ไม่ตอบ" ประโยคนี้ลอยวนเวียนในดิงท็อกเหมือนผีร้าย ทำให้พนักงานนับไม่ถ้วนขนลุก สถานะอ่านแล้ว, แจ้งเตือนเมื่อจับภาพหน้าจอ หรือแม้แต่เช็คอินด้วยตำแหน่ง คือชุดสามสิ่งในฝันของเจ้านาย — ทำงานเหมือนอยู่ในคุก แอบเล่นเหมือนก่ออาชญากรรม มีคนพูดเล่นว่า "ไม่ใช่ใช้เครื่องมือร่วมงาน แต่ใช้ระบบควบคุมแรงงานดิจิทัล" ขณะที่ในโลกของซลาค ข้อความที่ส่งออกไปก็เหมือนโยนลงทะเล ตอบหรือไม่ ตอบเมื่อไหร่ คือสิทธิ์ของคุณ ตั้งค่าซ่อนสถานะอ่านเป็นค่าเริ่มต้น ไม่ติดตามการจับภาพหน้าจอ ไม่ต้องพูดถึงการติดตามตำแหน่ง ซลาคเหมือนกำลังบอกว่า "ฉันเชื่อใจว่าคุณจะทำงาน"

นี่ไม่ใช่เพียงความแตกต่างของฟีเจอร์ แต่คือการปะทะกันของวัฒนธรรม ที่ทำงานในจีนให้ความสำคัญกับความขยันที่มองเห็นได้ ออนไลน์ = ขยัน ขณะที่ซิลิคอนแวลลียึดมั่นในความเชื่อใจที่วัดจากผลงาน ประสิทธิภาพสำคัญกว่า "การแสดงตนออนไลน์เพื่อโชว์" ความโปร่งใสของดิงท็อกอาจก่อให้เกิดความวิตกกังวล ความเป็นส่วนตัวของซลาคก็อาจถูกใช้เป็นข้ออ้างในการเลื่อนงาน รูปแบบไหนที่จริง ๆ แล้วช่วยเพิ่มผลิตภาพ? บางทีคำตอบอาจไม่ได้อยู่ที่เทคโนโลยี แต่อยู่ที่ว่าเจ้านายกล้าปิด "อ่านแล้ว" แล้วเชื่อหรือไม่ว่า — แม้พนักงานออฟไลน์ ก็ยังคงคิดถึงงาน

ซลาค เหมือนนักเทคนิคซิลิคอนแวลลีใส่กางเกงยีนส์ ดื่มกาแฟเย็น ขับเทสลาออกจากแคลิฟอร์เนีย มุ่งหน้าตรงไปเบอร์ลิน โตเกียว ซิดนีย์ ทุกที่ที่ไป ต่างก็พิชิตใจวงการสตาร์ทอัพและบริษัทลงทุนได้ในไม่กี่วัน มันออกแบบอินเทอร์เฟซให้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก วัฒนธรรมคำสั่ง/command ที่ใช้งานง่าย และระบบนิเวศ API แบบเปิด ทำให้นักพัฒนาทั่วโลกติดใจ แต่อย่าลืมว่า Microsoft Teams กำลังตามมาด้วยรถถังหนัก ๆ จากด้านหลัง แถมยังแจกฟรีผูกกับ Office 365 จนซลาคต้องถอยร่น

ส่วนดิงท็อก กลับเหมือนพนักงานขายชาวจีนที่ถือกระติกน้ำร้อน แบก KPI ออกไปรบ แน่นอนว่าในบ้านเกิดมันคือราชา แต่ในตะวันตก? ขอโทษครับ ชาวต่างชาติไม่เข้าใจว่า "Ding一下" คืออะไร ยิ่งไปกว่านั้นคือเมนูฟังก์ชันที่แน่นเอี๊ยด และวัฒนธรรมอั่งเปา ภาษาเป็นเพียงกำแพงแรก ช่องว่างที่แท้จริงคือพฤติกรรม: คนตะวันตกเกลียดการบังคับให้แสดงสถานะ "อ่านแล้ว" ไม่ชอบการเช็คอินด้วยตำแหน่งตอนทำงาน ซึ่งทั้งหมดนี้คือหัวใจของดิงท็อก ดังนั้นดิงท็อกจึงเบนเป้าไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตะวันออกกลาง และแอฟริกา ขยายตัวอย่างเงียบ ๆ ผ่านระบบนิเวศของอาลีบาบาและนโยบาย "หนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง" สอนครูในอินโดนีเซียให้เรียกชื่อลูกศิษย์ออนไลน์ ช่วยผู้รับเหมาก่อสร้างในมาเลเซียติดตามความคืบหน้า — ไม่แย่งแสงในซิลิคอนแวลเลย์ แต่คว้าโอกาสจากงานที่ต้องการความเป็นจริง

We dedicated to serving clients with professional DingTalk solutions. If you'd like to learn more about DingTalk platform applications, feel free to contact our online customer service or email at This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.. With a skilled development and operations team and extensive market experience, we’re ready to deliver expert DingTalk services and solutions tailored to your needs!